Cultuurmarxisme en populaire cultuur

Door: Sid Lukkassen – Een onderwerp dat ik behandel in mijn nieuwste boek Levenslust en Doodsdrift (hier besproken door prof. Paul Cliteur), is hoe cultuurmarxistische invloeden doorsijpelen via de populaire cultuur.

Glee

Toen in 2013 de tv-ster Cory Monteith van de populaire tv-serie Glee aan een overdosis overleed, ging er een schokgolf door Amerika. Als hoofdpersoon van deze serie was hij wekelijks te zien als zingende hartendief Finn Hudson in een van de meest populaire tv-shows van dat moment. Glee lijkt op het eerste gezicht een vrolijke en humoristische ‘feelgood’-serie. Wie echter kritisch naar het geheel kijkt, ziet achter de façade vooral veel ideologie. Dit is des te frappanter, omdat door de populariteit van Glee (de serie heeft ondertussen cult-status bereikt) een nieuwe generatie langdurig is bewerkt door de seksuele en culturele invalshoek van Nieuw-Links.

Centraal in de serie staat een groep onpopulaire, afwijkende leerlingen die door hun (seksuele) achtergrond niet kunnen meekomen in de mainstream ‘school-culture’. Zo is er de homoseksuele Blaine Anderson, die zich ondanks pesterijen en afwijzingen weet staande te houden en uiteindelijk geaccepteerd wordt door zijn omgeving. Ook de transgender Charice Pempengo/Jake Zyrus vormde een belangrijke cesuur in de serie. Zij vormen samen onder leiding van een docent, Will Schuester, een zanggroep om een gevoel van eigenwaarde en identiteit op te bouwen. Deze ‘identity politics’ blijft vervolgens als een rode draad door de serie lopen. Andere terugkerende thema’s zijn onder andere seksisme en racisme.

Hollywood als uitvoerder van identity politics

Tot dusver niks mis met dit stukje emancipatie. Maar als via subtiele en minder subtiele hints voortdurend wordt benadrukt hoe het persoonlijke politiek is, dan betekent dit ‘identity politics’. Identiteitspolitiek kunnen we niet tot nauwelijks liberaal noemen: het voert namelijk tot tribalisme. Waar het persoonlijke politiek wordt, verdwijnt het onderscheid tussen privé en publiek – volgens Hannah Arendt markeert dit altijd het startpunt van totalitarisme.

doorbraak.be

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s