Ernstfall: het Zwaard van de Kennis in de Crisis van de Moderne Wereld

Door: Postman- Ernstfall & noodgeval 

Weliswaar vertaalt het Nederlandse woord ‘noodgeval’ een stukje van het Duitse woord Ernstfall, maar de reikwijdte van het Nederlandse woord is veel beperkter: de precieze inhoud en pregnante sfeer van het Duitse woord zijn eigenlijk niet één op één vertaalbaar in het Nederlands. Taalkundige ‘onvertaalbaarheden’, zoals in dit voorbeeld, drukken heel precies de unieke psychologische kwaliteiten van verschillende volkeren en culturen uit: ze tonen aan hoe diep de verschillen kunnen zijn, zelfs als ze etnisch, taalkundig en cultuurhistorisch nauw zijn verbonden. Achter het plechtige Duitse Ernstfall liggen zowel de diepte van de Duitse filosofie als de last van de Duitse geschiedenis. Al aan de oppervlakte roept het associaties op met de rechtsfilosofie van Nomos en Katechon en de politieke praktijk van Ausnahmezustand en Führerprinzip. Achter het verstandig ingecalculeerde Nederlandse ‘noodgeval’ liggen zowel de afstandelijke nuchterheid van typisch Nederlandse realiteitszin als de ingetogen heldhaftigheid van typisch Nederlandse vastberadenheid. Al aan de oppervlakte roept het een agglomeraat aan associaties op: de berekenende Nederlandse ‘verzekeringscultuur’ – waterschapsheffingen, volksverzekeringen, beperkt-aansprakelijke vennootschappen – en de bewogen Nederlandse geschiedenis van luctor et emergo. Het ligt in de Duitse cultuur besloten om het ‘noodgeval’ structureel te anticiperen met op Ernstfall afgestelde ideeën en maatregelen. De Duitse geschiedenis toont een harmonieus socio-economisch raderwerk in vredestijd en een formidabele militair-politieke machinerie in oorlogstijd. Het ligt in de Nederlandse cultuur besloten om het ‘noodgeval’ tegemoet te treden met pragmatische ideeën en improviserende maatregelen. De Nederlandse geschiedenis toont een permanente staat van hyperindividualistische socio-economische onbestendigheid in vredestijd en kortstondige opvliegingen van collectieve Dutch courage in oorlogstijd.

De actuele realiteit in de Westerse wereld is echter dat de grenzen tussen oorlog en vrede vervagen: het hele Westen ziet zich geconfronteerd met een snel escalerende sociaal-darwinistische ‘demografische oorlog’. Aan de ‘gewone’ kapitalistische oorlog van allen tegen allen worden nu nog nieuwe oorlogen toegevoegd: de oorlog tussen jong en oud, de oorlog tussen man en vrouw en de oorlog tussen inheems en uitheems. In toenemende mate vallen deze verschillende oorlogen samen in één grote ‘permanente revolutie’ tegen alle restanten van maatschappelijke hiërarchie en orde. Rijk ziet kans om arm een rechtvaardig loon te onthouden, zwart ziet de kans om blank van eigen bodem te verjagen, uitheems ziet kans om inheems het eerstgeborenenrecht te ontzeggen, Pseudo-islamitisch primitivisme ziet kans om de Christelijke vredesboodschap te ontkrachten, de rancuneuze vrouw ziet kans om het natuurlijk overwicht van de gemakzuchtige man te ontkennen, narcistische ouderen ziet kans om naïeve jongeren van levensvreugde en toekomstperspectief te beroven, kortzichtige werkenden zien kans om weerloze niet-werkenden op oude rechten te korten.

erkenbrand

Lees verder

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s