Brief van een blanke man

Door: Philip Roose – Ik behoor niet tot een bepaalde minderheid. Ik ben geen vrouw en heb geen twijfels over mijn geslacht. Mijn huidskleur is bruin noch zwart. Ik lust geen quinoa hamburgers en behoor niet tot de vegetarische of veganistische bond. Ik eet graag vlees en drink daarbij al eens een glaasje wijn of een trappist. Mijn religieus gevoel gaat niet verder dan het cultuurkatholicisme en mijn echtgenote deelt haar schoonheid zonder hoofddoek met de wereld, ook op strand. Ik werk, betaal mijn belastingen (en boetes) en kraak geen huizen. Mijn kinderen doen hun best op school en liggen op tijd in bed. Kortom: ik ben de beruchte ‘blanke man’ uit de middenklasse.

In tijden van ‘vloeibare identiteiten’ ben ik de verpersoonlijking van de ‘white supremacy’ en maak ik gebruik van mijn ‘witte privileges’. De blanke man, ook wel de paria van de opiniepagina’s en van de politiek correcte twitter- en facebooksalons, of de grote afwezige in de talkshows, die wordt overladen met alle  zonden van Israël. Durft hij hiertegen enig weerwerk te bieden, dan wordt zelfs een reductio ad Hitlerum of Weinsteinum niet geschuwd. Het beste wat de blanke man kan doen is zich onvoorwaardelijk en voortdurend excuseren voor de erfzonden van de ‘homo albus’.

Vergis u niet, de politieke voorkeur van de blanke man doet er niet toe. Indien hij er centrumrechtse of, erger, conservatieve ideeën op nahoudt, is hij natuurlijk een gemakkelijke prooi voor deze goep van zelfverklaarde ‘strijders der sociale rechtvaardigheid’. Maar ook de linkse blanke man moet zich geen illusies koesteren, want één te kritische noot en hij behoort niet meer tot het ‘echte links’. De linkerzijde heeft de socio-economische ideologie namelijk sinds een paar decennia uitgebreid met een cultureel-ethische visie: alle minderheden zijn goed versus de blanke man is slecht. Daarbij is elke minderheid altijd het slachtoffer van ‘white supremacy’, en zelfs indien de blanke man hierin geen ‘actieve’ rol speelt als agressor, dan toch is hij schuldig omwille van zijn ‘witte privileges’. Tevergeefs heb ik gezocht naar die ‘witte privileges’, maar het bleek een groter mysterie dan alle geheimen van Fatima bijeen. Er bestaan in deze door blanke mannen gedomineerde samenleving maar twee legale opties om te discrimineren: positieve discriminatie van minderheden bij aanwervingen en discriminatie door religies.

doorbraak.be

Lees verder

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s